ไม่อยากคิดเลย ลอยกระทงใกล้มาอีกแล้ว

เป็นวันที่ เราตัดสินใจบางอย่างพลาด ซึ่งเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่างที่ตามมา เป็นอีกรูปแบบหนึ่ง เหมือนมีทางสองแพร่งให้เดิน แล้วเราเลือกทางขวากหนาม เฮ่อ ลอยกระทงทุกปี คิดดีทุกปีซิน่า

บ่นไปเรื่อยๆ ทำงานต่อไป ชิ่วๆ (ฮา) ลองหาข้อมูล ลอยกระทง

แม้จะขมขื่นเพียงไร จงจำเอาไว้ ขัดแย้งที่คนและที่ใจ อย่าให้ชุดขาวเป็นเบี้ยแห่งความขัดแย้ง

เราเป็นอีกคนหนึ่ง ที่เคยร่วมเดินขบวนในเมืองขอนแก่น อย่างรุนแรงในคราวพฤษภาทมิฬ ความรู้สึกในคราวนั้น เจ็บปวด และเสียใจ ฮึกเหิมในการต้านอำนาจทรราชเป็นอย่างยิ่ง แต่เราไปในฐานะ ปุถุชนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่เคยแม้แต่จะคิดว่า จะนำเสื้อขาว ไปแบ่งฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ไม่เคยได้ยินแม้แต่คำเดียวว่าหมอ “จะไม่รักษาทหาร” จากปากของอาจารย์ท่านใด

ครั้งนี้ ได้เห็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์ และอาจารย์ร่วมอุดมการณ์ ออกมาต่อสู้อีกครั้ง รู้สึกอีกครั้งเช่นกันว่า เศร้าต่อผู้สูญเสีย และเห็นความแตกแยกในสังคมชัดเจนมากยิ่งขึ้น แต่กระนั้น สิ่งที่ตระหนักไปกว่าเก่า พบว่า แพทย์เพื่อนและอาจารย์ ได้นำเสื้อขาวไปเป็นเบี้ย ซึ่งอาจจะเป็นเพราะอารมณ์ หรือการชักจูง หรือความเต็มใจ บางส่วนเกิดการแตกแยก แม้แต่ระหว่างแพทย์ด้วยกันเอง กลายเป็นเบี้ยสองด้าน ให้ทั้งสองฝ่ายไปปู้ยี่ปู้ยำและชนกัน เพราะพวกเขาเหล่านั้น ทราบดีว่า เสียงของแพทย์ ทรงพลานุภาพ และแรงพอจะสื่อให้ประชาชนได้และช่วงชิงความได้เปรียบอยู่เสมอ และแพทย์เองก็เป็นปุถุชน มีเลือดเนื้อ และอารมณ์เช่นเดียวกับประชาชน 

พึงระลึกไว้เสมอ เมื่อคราวเยาว์ อาจารย์เคยสอนว่า แม้ความbias เพียงเล็กน้อย นำมาซึ่งความสูญเสีย ถ้าวิชาชีพซึ่งธำรงไว้ซึ่งปณิฐานในการช่วยเหลือประชาชน มีความเอนเอียง ไม่เป็นกลางก็จะเป็นผลเสียต่อวิชาชีพโดยรวม ความขัดแย้งทางความคิด การเมือง แม้จะแตกแยกอย่างไร หาได้ทำลายซึ่งความเป็นมนุษย์ ที่แพทย์พึงปฏิบัติต่อเขาเหล่านั้น อย่างที่แพทย์พึงกระทำ แม้แต่ในภาวะสงคราม แพทย์ ก็ยังต้องธำรงความเป็นกลาง อย่างยิ่งยวด เพราะแม้แต่ข้าศึกก็ยังปล่อยให้แพทย์สนาม วิ่งเข้าไปในดงของสงคราม เนื่องจากตระหนักว่า อาจจะมีสักวันในช่วงระหว่างความเป็นตายของชีวิต มีมือแพทย์เท่านั้น ที่จะดึงพวกเขาเหล่านั้น มาจากมัจจุราชได้

ถ้าจะเลือกข้าง ขอให้ถอดเสื้อกาวน์ออก ไปในฐานะประชาชนที่มีเลือดเนื้อ อย่าเอาการช่วยชีวิตมนุษย์ไปขู่ อย่าให้เสื้อขาวแปดเปื้อนเพราะไม่เป็นผลดีต่อพี่น้องแพทย์เลย เหตุผลของการรักษา ไม่ควรนำมาปนเปื้อนด้วยเหตุผลแห่งการเมือง ลัทธิ สีผิว และความแตกต่าง (คำปฏิญญาเจนีวา)

ด้วยความเคารพในวิจารณญาณของอาจารย์แพทย์ทุกท่าน