ทำไมครูทำกับหนูได้
ได้เห็นข่าวช่วงนี้ออกมาหลายเรื่อง ล้วนแต่เป็นเรื่องที่น่าตกใจ ด้วยว่าความเป็นครู คือบุพการีคนที่สองต่อจากพ่อแม่เลยก็ว่าได้ เด็กบางคนต้องอยู่กับครูไม่ต่ำกว่า 10 ปีในชีวิต อย่างน้อย ด้วยความเป็นครู ทำไมทำอะไรแบบนี้กับหนู
” ครูบังคับเด็กอมนกเขา” “ครูตีเด็กจนแตกสลบ” “ครูลงโทษเด็กให้ยืนตากแดดจนสลบ” “ครูบังคับขืนใจเด็กแลกเกรด ฯลฯ”
สิ่งที่เห็นมันเริ่มกระจ่าง ว่าความเสื่อมของสังคมไทย กำลังเริ่มครอบงำ เราเองก็ยังวิเคราะห์ ไม่ได้ว่า ปัจจัยมาจากใคร สังคม สิ่งแวดล้อมใหม่ๆ ความเจริญทางวัตถุ และวัตถุนิยม แฟชั่น ?
แต่ถ้าลองมองย้อนกลับไปถึงตัวเรา ตั้งแต่เด็ก และมองครูที่ตอนนี้ น่าจะล้มหาย หรือเกษียณอายุไปหมด เทียบกับครูของลูกๆเรา พบว่าแบบหรือโมเดลของครูส่วนน้อยๆ เริ่มมีการเปลี่ยนอย่างช้าๆ เริ่มจาก
- ครูไม่ใช่พ่อแม่อีกต่อไป ครูไม่มีความผูกพันกับเด็ก ทั้งจากตัวเด็กเองที่เริ่มคิดว่าครูไม่ใช่แบบหรือโมเดล ส่วนครูก็ไม่ทุ่มเทด้วยว่าสิ่งที่ทำ อาจโดนบังคับ ไม่มีอัตราจ้าง งานหนักไป สนใจวัตถุ หนี้มาก ฯลฯ ตามวัตถุนิยม
- ครูปัจจุบัน บางส่วนก็ไม่ได้ตั้งใจมาเป็น แต่สอบเข้าทำงานที่อื่นไม่ได้ เข้ามาแล้วไม่ปรับตัว
- เด็กเอง ก็ไม่ได้รับการอบรมที่ใกล้ชิด ให้โทรทัศน์หรืออินเตอร์เนตเป็นคนสอน ลงท้ายเด็กเหล่านั้น เติบโต ก็จะเป็นคนที่เรียกว่า อดทนไม่ไหว ยับยั้งชั่งใจไม่ได้ ใจเร็ว วัตถุนิยมตามแบบโทรทัศน์ มีมุมมองแคบ วุฒิภาวะทางอารมณ์ต่ำ เห็นว่าตนเองเป็นศูนย์กลางของโลก เมื่อเติบโตได้มีโอกาสสอนคน ก็จะเป็นแบบอย่างแบบนั้นแก่เด็กรุ่นหลัง
สิ่งที่เรียกว่า ผลข้างเคียงของเทคโนโลยี และวัตถุนิยม เห็นได้ชัดเจนจากการสนทนาทางเว็บบอร์ดของเด็กในอินเตอร์เนต รวมแม้กระทั่งผู้ใหญ่บางคน ตามความหมายของคำว่าเกรียน (ขอยืมคำเด็กๆมาใช้) ตามแบบข้างต้น
ไม่ต้องกลัวว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่เป็นจริง มีเกิดขึ้นและมากขึ้นแล้วในเมืองไทย แล้วใครจะเป็นคนช่วยมาแก้ไข หรือเป็นเจ้าภาพ พ่อแม่ ครู เด็ก หรือใคร?
